Overlijdensgedichtje: ‘Al hield je nog zoveel van het leven’

May the winds of love blow softly
and whisper for you to hear
that we still love and miss you
and wish that you were here
We'll meet again, someday, somewhere

Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed

Al had ik geen kans van slagen
Toch ben ik blij dat jij me wilde dragen

— Renate en Martijn

Je schopjes, je hikjes
heb ik als eerste gevoeld
Maar later waren ze ook
voor je vader bedoeld
Bij de geboorte was je mooier
dan wij ooit hadden durven dromen
Waarom ben je dan vier dagen later
toch weer van ons afgenomen?