Overlijdensgedichtje: ‘Ongewild en onverwacht’

Je wilde liever bij ons blijven
maar de dood was veel te sterk
Je kon de pijn niet meer verdrijven
ondanks al jouw werk

Je hebt geploeterd en gestreden
zoals geen mens ooit strijden wou
Ben niet droef, maar wees tevreden
je bent weer samen met je vrouw

We hebben steeds van jou gehouden
in jouw leven lag de kracht
Waarop wij steeds ons leven bouwden
lieve opa, rust maar zacht

— Hermien Lok

Blijf geloven in een toekomst
ook al lijkt de kans maar klein
Blijf geloven in een wereld
die jouw wereld ook kan zijn
Blijf geloven in het leven
in je denken en je doen
Blijf geloven in oprechtheid
en in normen en fatsoen
Blijf geloven in de vrede
en een simpel kort gebed
Blijf geloven in de mens
die zich voor jou heeft ingezet

Blijf geloven in het wonder
dat jouw angsten overwint
Blijf geloven in de onschuld
en in de glimlach van een kind
Blijf geloven dat een ander
ook voor jou wat over heeft
Blijf geloven in de liefde
alle dagen dat je leeft
Blijf geloven in de waarde
en het doel van je bestaan
Blijf geloven dat de mensen
eenmaal samen zullen gaan

Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!

Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
En dan is het ineens zo dichtbij
Het komt als een dief in de nacht
Waarom Kees, waarom jij?