🕊️Korte gedichten bij een overlijden – pagina 16

Aanwezig in afwezigheid en
daarom nooit verleden tijd

Zij die we liefhebben en verloren
zijn niet meer waar zij waren
maar zijn altijd waar wij zijn

Nooit meer zul je door de tuin lopen
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand
Nu ging de hemeltuin voor je open

Weer samen met vader
wie had dat gedacht?
Maar waarom zo snel
waarom zo onverwacht?

Dag lief zonnetje
je verdween achter de wolken
Dag lief zonnetje
je bent nu een ster

— ingezonden door Corina

Na vijf maanden ongelijke strijd
heb jij verloren voor altijd
maar voor ons is één ding zeker
jij verdient de wereldbeker

Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa

Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden

Je vocht voor wat je waard was
en dat was heel veel...

Hij blijft geborgen in onze herinnering
geworteld in ons bestaan
Wij hebben diepe bewondering
voor al wat hij voor ons heeft gedaan