Overlijdensgedichtje: ‘Misschien zijn het je verloren woorden’

Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee

Zwaar werden de dagen
en lang duurde de nacht
Hoe moeilijk is het vechten
bij het ontbreken van de kracht
Maar ondanks je verlies
van de strijd om het leven
Heb je ons een heel stuk geluk
en ontzettend veel liefde gegeven

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Het verlies van Danny en Justin deed ons pijn
maar jij brengt ons weer zonneschijn
Je bent uit liefde gegroeid
een bloem die pas ontbloeit
Onze hartenwens is in vervulling gegaan
nu we eindelijk als gezin door het leven gaan

— Corbert en Yvette van Rijn-Muller