Overlijdensgedichtje: ‘Misschien zijn het je verloren woorden’
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa
Meer overlijdensgedichten
Nooit een onvertogen woord
Nooit een onvertogen woord
hebben we van haar gehoord
Je hoorde haar nooit zeuren
en liet alles maar gebeuren
Waar haalde je de kracht vandaan
om zo nog jaren door te gaan
Veel stille pijn heb je geleden
nu is de grote strijd gestreden
Je ging
Je ging
en nam je glimlach mee
ver buiten ons bereik
Maar soms
denken wij hem nog te zien
als wij in het zonlicht kijken
Je ging
en nam je glimlach mee
we missen hem elke dag
Maar gisteren
hervonden we hem
toen wij een vlinder zagen
Je ging
en nam je glimlach mee
Maar in veel kleine dingen
zien wij steeds
jouw glimlach weer
dat zijn herinneringen
— ingezonden door Regina
The mention of my child's name
The mention of my child's name
may bring tears to my eyes
but it never fails to bring
music to my ears
If you are really my friend
let me hear the beautiful music of her name
it soothes my broken heart
and sings to my soul
10 vingertjes, 10 teentjes
Lieve Jisse
10 vingertjes, 10 teentjes
wat was je mooi en compleet
we weten dat je 'n meisje was
we weten hoe je heet...
Jou te moeten verliezen
doet ons heel veel pijn
je kon niet bij ons blijven
je was nog veel te klein...
We moesten afscheid van je nemen
je lag in 't mandje klein
de toekomst zonder jou, mijn kind
zal nooit meer 't zelfde zijn...
Nooit zullen we jou vergeten
altijd blijf jij onze nummer twee
lieve Jisse, in ons hart
dragen wij jou met ons mee...
— Marion Kassenberg
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je opa
- Gedicht