Overlijdensgedichtje: ‘Aanwezig in afwezigheid’

Do not stand at my grave and weep
I am not there, I do not sleep
I am a thousand winds that blow
I am the diamond glints on snow
I am the sunlight on ripened grain
I am the gentle autumn rain
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
of quiet birds in circled flight
I am the soft stars that shine at night
Do not stand at my grave and cry
I am not there - I did not die

Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!

En altijd is het zo geweest
dat de liefde haar eigen
diepte niet kent
dan op het uur der scheiding

— ingezonden door Mirjam van Stokkom

Helaas was een lang leven je niet gegeven
Je mocht maar bij ons zijn voor heel even
Nu is ons geschonken een nieuw leven klein
Maar, waar je ook bent, lieve Rens
Je zult altijd in onze gedachten zijn