Overlijdensgedichtje: ‘Vlinder, fladderend in de lucht’

Weer samen met vader
wie had dat gedacht?
Maar waarom zo snel
waarom zo onverwacht?

Boven de sterren verdwijnt eens het duister
Daar wordt eens alles ontraadseld, onthuld
Daar zal het lijden des harten eens zwichten
Daar wordt de vreugde eens blijvend vervuld

Na zoveel zorgen
Na zoveel onzekerheid
Kwam de dag van morgen
Een droevige tijd

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen