Overlijdensgedicht: ‘Nooit meer zul je door de tuin lopen’
Nooit meer zul je door de tuin lopen
waar iedere bloem en iedere plant
getuigde van je zorgende hand
Nu ging de hemeltuin voor je open
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Daarom hebben wij
die handen en die armen
Om als het koud wordt rond het hart
elkaar te verwarmen
I no longer see the stars; I am the stars
I no longer breathe the wind; I am the wind
Sterven aan het oude vertrouwde
het vraagt soms zoveel moed
het verleden is zo krachtig
mij soms te machtig
de kunst van het loslaten
versta ik nog niet goed
Je had geen kansen
in dit leven
Toch heb je door even hier te zijn
ons leven een zachte tint gegeven