Overlijdensgedichtje: ‘Zij die we liefhebben en verloren’

Zo vertrouwd
van wie je gewoon houdt
daarom doet het zo zeer
dat vertrouwde is er niet meer

Er gaat geen dag voorbij
dat ik niet denk aan jou
gescheiden van mijn lief
van degene van wie ik hou

's nachts lig ik alleen
en probeer ik te dromen
van die hele fijne dag
dat we weer bij elkaar komen

Ik tel af
want eens komt de dag
dat ik je weer
in mijn armen sluiten mag

Leegte, pijn en 't gemis
het verdriet is het ergste wat er op dat
moment is
Iedereen heb je om je heen
verwerken doe je moederziel alleen
Niemand begrijpt wat 't is
de leegte, pijn en 't gemis

— Karin

Lege handen
niet te bevatten
ongrijpbaar leven
weer gegeven
en ontvangen
in open armen