Overlijdensgedichtje: ‘Zij die we liefhebben en verloren’

Wat is verhuizen in dit leven?
't Is alles pakken en dan gaan
Wat is het op 't eind van het leven?
't Is gaan en alles laten staan

De pijn is iets minder scherp
het doet misschien iets minder zeer
Het missen wordt niet minder
maar steeds een beetje meer

De baby's waar ik nu mee speel
die wonen in een luchtkasteel
het is heel hoog
het is heel ver
tussen zon en avondster
nog verder dan de regenboog
de wolkenlift bracht mij omhoog

Voor Bradley

Als een rups in zijn cocon
was jij veilig in moeders schoot
't Was een nieuw leven dat begon
je groeide en groeide en werd groot

De rups verlaat
na lange tijd zijn cocon
en geeft zich als een vlinder aan de wereld
bloot
Voor jou eindigde het nog voor het eigenlijk
begon
de Vlinder in jou, die is dood

— Berry en Ingrid van Brink