Overlijdensgedichtje: ‘De waarde van het leven wordt bepaald’

Hij was het leven nog niet moe
Maar zijn lichaam was er wel aan toe

Met een lach en altijd vrolijk
liep jij door ons huisje heen
Door jouw onvermoeibare optimisme
bracht jij vreugde bij iedereen
Het is dan ook een hard gelag
nu jij hier niet meer bij ons bent
Jij blijft leven in onze gedachten
zoals wij jou hebben gekend

Papa, jij was zo mooi als de zon
Ik dacht dat je nooit sterven kon
Waarom was je zo moe?
Kom ik ooit nog naar je toe?
We vinden je zo lief
Daarom deze brief
Het kwam zo onverwacht
Papa, je had zoveel kracht

— Tom van Thienen

Een klein wonder was het
een nieuw leven had het moeten zijn
Het is je echter niet gegeven
maar in onze gedachten
zul je altijd bij ons blijven

— ingezonden door J. van Ledden