Overlijdensgedicht: βAlsβ
Als...
Als ik de dingen niet meer weet
Als ik de namen niet meer ken
En wat ik weet meteen vergeet
Zodat ik onherkenbaar ben
Denk dan aan de weg door mij gegaan
Zo heb ik het niet voor niets gedaan
— Ciska Lentze
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer overlijden & rouw
Meer dan zomaar een kind
Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind
een kind
als nooit tevoren
een kind
onvergelijkelijk
een kind
zo kwetsbaar en teer
noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam
zijn/haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"
Eens waren er voetjes
die schopten
en beentjes die trapten in mij
Eens waren er handjes
die klopten
maar dat is voor altijd voorbij
Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn hele denken
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
Aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid: 't graf bedekkend
de pijn dreunt als een droef refrein
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?
't is nu te laat; de kist gesloten
wat heeft mij jarenlang bezield?
De kist zakt langzaam in de aarde
en op 't zwartgerande lint
lees ik wat ik had moeten zeggen:
tot ziens mama, uw dierbaar kind...