Overlijdensgedichtje: ‘In licht of duisternis’

Als je ouder wordt
en niet meer weet waar je bent
Als je mensen ziet
maar ze niet echt meer herkent
Als je toch blijft strijden
om bij ons te leven
Dan hopen wij
dat je nu de rust is gegeven

Nu wil ik nergens meer aan denken
Dan aan dit ene: God is mij nabij
Ik zie Zijn hand vol liefde naar mij wenken:
"Kom maar, Mijn kind, en rust maar uit bij Mij"

Het laatste beetje is nu op
veel was er te verduren
Het kaarsje is thans opgebrand
gedoofd zijn alle vuren
Voor wie het aangaat is 't niet erg
die heeft genoeg geleden!
Wel voor hen die ik achterliet
vaarwel en wees tevreden!
Ik ga naar boven, niet naar beneden

Nu jij niet meer op deze wereld bent
vraag ik me af hoe het jou vergaat
hoe is het leven in de hemel
ik neem maar aan dat deze bestaat

Kun je daar jezelf ontplooien
ben je daar gelukkig en vrij
heb je vrienden en vriendinnetjes
ben je daar nu ook zo blij?

Wij die achterblijven
zoeken een oplossing voor die vraag
konden we je maar eens opzoeken
o, wat willen we dat graag