Overlijdensgedicht: ‘Als je in je levensstrijd’

Op m'n gezicht een glimlach
Van binnen een traan
Lieve mama, ik mis je
Mijn hart schreeuwt je naam

Gelijk het gras is een kortstondig leven
gelijk een bloem die op het veld verheven
wel sierlijk pronkt, maar krachteloos en teer
wanneer de wind zich over het land laat horen
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat
verloren
men kent en vindt haar standplaats zelfs niet
meer

Ik heb gebeden om een wonder
wel zoveel duizend maal
Het menselijk hopen ging ten onder
en Gods wil staat centraal

Dag lieveling, ga heen in vrede
jij was bereid te gaan
Hij die troost zal bij ons wezen
en naast ons blijven staan

Al die tijd onzichtbaar
diep in mama's schoot
En in een keer was je daar
zo mooi, zo klein... maar dood...
Voor wie jou niet heeft gezien
is het moeilijk te geloven
Slechts zichtbaar voor een enkeling
lief engeltje van boven

— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn