Overlijdensgedichtje: ‘Een dag zonder jou’

Te lang heb je geleden
Te kort is het verleden
Het verdriet zullen we delen
Maar nooit zullen we je vergeten

Leeg is opeens je bed
De strijd is gestreden
Verlost van alle pijn
Die je hebt geleden

Le livre de la vie
est le livre suprème
Mais les pages qu'on li't
ne passent qu'une fois...
On voudrait s'arreter
a la page où l'on aime
mais la page où l'on mourt
est déjà sous nos doigts...

(Het boek van het leven
is het hoogste boek
De gelezen bladzijden
komen maar één keer voor...
Men zou het liefste willen stoppen
bij de bladzijde van de liefde
maar de bladzijde van de dood
is dan al onder onze vinger...)

— Alphonse de la Martine

Dat jij zo dichtbij ons kon zijn
maakte alles minder zwart
Echt sterven zul je voor ons nooit
omdat je voortleeft in ons hart