Overlijdensgedicht: ‘Nooit een onvertogen woord’
Nooit een onvertogen woord
hebben we van haar gehoord
Je hoorde haar nooit zeuren
en liet alles maar gebeuren
Waar haalde je de kracht vandaan
om zo nog jaren door te gaan
Veel stille pijn heb je geleden
nu is de grote strijd gestreden
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Het heden straalt als het licht van de maan
heel duidelijk om morgen te vergaan
want dan is morgen heden en heden verleden
en dan zal de toekomst uit een nieuw licht
bestaan
Om wat was -
oorspronkelijk en bezield
golvend als de zee
hartgrondig als een boom
om wat was -
ook al versleet het
lekte het weg
vond het een einde
door tranen heen
blijven spreken van geluk
omdat jij het was -
mens
zo onherroepelijk mooi
mens
zo onvergetelijk in bloei
Voorbij
niets meer te zeggen
Voorbij
is niet het juiste woord
Voorbij
is over - afgelopen
Voorbij
gaat een leven echter nooit
Voorbij
gaat geen verdriet en geen herinnering
Voorbij
onze grenzeloze gedachten
is het wonder dat wij niet verwachten
Voorbij de einder
van de horizon
gaat leven verder
dat hier begon
— Cobie Verheij
Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede
— Claudia Gelissen