Overlijdensgedicht: ‘Elk mens heeft vleugels’

Hoe je afscheid ook wilt begrijpen
't is een laatste hand en de pijn is nu het meest
en huilend aan de kant besef je veel te laat
hoe fijn het is geweest....

Ik hoop dat, als ik overlijd
"voorbij" niet "weg" zal blijken
maar dat ik, van de tijd bevrijd
een stadium zal bereiken
dat ik, niet belemmerd door een grens
in een eeuwige lente
terug kan gaan naar mij als mens
in heerlijke momenten

Zo vol belofte van leven
je schopte en trappelde fijn
zo zonde dat jij juist geen kans had
om voor ons een kindje te zijn

Toch blijf je altijd onze eerste
het mooiste kind dat er maar is
een prachtige baby van buiten
van binnen zo hopeloos mis

Je was een gewone geboorte
je was er te snel niet meer bij
ons verdriet om jou wordt nooit vergeten
al zijn we ooit nog eens zo blij

Some people dream of angels
I held one in my arms

— ingezonden door Désirée van Herten