Er is een geest die bijzonder en sterk is
maar ook een lichaam dat anders is
Die geest bleef vechten tot het laatst aan toe
alleen het lichaam, dat werd moe
Overlijdensgedichten – pagina 24
Mijn ogen turend
langs velden, langs wegen
nergens meer een glimp van jou
ogen gevuld met tranen
voorgoed weg uit het heden
maar voor altijd in mijn gedachten
Moeder is er niet meer
haar plaats in huis is leeg
Zij geeft ons niet meer de hand
de dood verstoorde de mooiste band
Altijd stond je in ons midden
veel hebben we gelachen
ook wel eens gehuild
je hebt nu de aarde
voor de hemel geruild
'n Leven dat beleefd werd
eindigt niet op aarde
het heeft een onsterfelijke waarde
Fly, fly little wing
Fly beyond imagining
Past he planet and the stars
Escape the sorrow and the pain
And fly again
Stil en eenvoudig
ben je weggegaan
Stil en eenvoudig
zul je in onze harten
blijven voortbestaan
De zon God
'n lach God
'n woord God voor mij
dit alles maakt mij blij
na alle strijd en smart
is er vrede in mijn hart
Aan het einde van een leven van werken en
zorgen
zich in alle tijd bij God wetende geborgen
Viel het licht weg en werd zorgen wachten
onrustig, bezorgd, met afnemende krachten
Tot het eind heeft hij steeds aan ons gedacht
zo heeft hij zijn leven in liefde en zorgen
volbracht
Hoe je afscheid ook wilt begrijpen
't is een laatste hand en de pijn is nu het meest
en huilend aan de kant besef je veel te laat
hoe fijn het is geweest....
Beetje bij beetje moesten we je verlaten
we konden niet zo goed meer met je praten
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder en oma van vroeger was je niet
meer
Maar nu je voorgoed bent heengegaan
zeggen wij "Dank je" voor al wat je hebt
gedaan
Door de tranen van dit uur
sluipt haar glimlach
haar ogen, haar stem
maar vooral haar hart
Je bent steeds
zo onbegrijpelijk
moedig geweest
je lichaam krachteloos
een gebroken riet
in de vensters van je ziel
lees ik
eindeloos verdriet
Woorden
schieten hopeloos tekort
slechts tranen
in stilte geschreid
verzachten soms
de bitterheid
om alles
wat je hier moet missen
Ik weet
geen antwoord
op je vragen
maar er is Eén
die eens
alle tranen
van je ogen wil wissen
Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
Jouw leven hier is omgevlogen
maar de liefde blijft
Hij was allang zichzelf niet meer
hij kon het niet meer aan
we hoopten, zittend rond zijn bed
dat hij rustig heen zou gaan
En na zijn laatste zucht was het
of hij zichzelf hervond
alsof hij op de drempel
van een ander leven stond
Ik ben even blijven kijken
ben even blijven staan
en voelde iets van een wonder
door de stille kamer gaan