Overlijdensgedicht: ‘Niemand houdt de dood tegen’
Niemand houdt de dood tegen
ook al was het maar voor heel even
Ik wilde je nog zoveel vragen
zonder erover te klagen
maar het was te laat
Ik kon je niet meer spreken
ook al was het maar voor heel even
nu ben ik je kwijt
ik hoop dat ik er niet onder lijd
Ik zal altijd aan je blijven denken
en een bloemetje aan je schenken
ik zal je zeker niet vergeten
ook al is het maar voor heel even
Rust zacht
zodat je bent voorbereid
dat ik je later kom opzoeken
en ik je blijf roepen
tot we weer bij elkaar zijn
En dat je al de onbeantwoorde
vragen kunt beantwoorden
en het samen kunt verwoorden
over goede en slechte tijden
dan ben je zo dicht bij me
Ik kan je dan niet meer loslaten
samen kunnen we er dan over praten
samen rusten we dan zacht
als dat van de Lieve Heer mag
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Midden in 't leven
nog zoveel te geven
Idee en plannen te over
in één keer voorbij
Voor ons was je een kei
enig in je soort
We zetten ons leven
in jouw gedachten voort
In aantallen kunnen we alleen maar gissen
Zeker is dat we je allemaal zullen missen
Veel liefde hadden we je nog willen geven
Maar je wandelde zomaar weg uit ons leven
Vele fijne herinneringen verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden maar voor altijd in
ons hart
— ingezonden door Cindy van Goor
Huil niet te lang als ik ga
Ooit reist iedereen iedereen achterna
— ingezonden door Silvia Hilverts
Als degene om wie je veel geeft
er plotseling niet meer is
wordt je leven een stukje leger
en voel je een groot gemis
Een vertrouwelijk gesprek
soms een strandje hier en daar
ja, mijn moeder wist echt alles
was je hier nog even maar
Uit je lijden nu verlost
je grootste strijd gestreden
heel veel pijn heb je doorstaan
die pijn behoort nu tot het verleden