Direct naar de inhoud

Overlijdensgedicht: β€˜Niemand houdt de dood tegen’

Niemand houdt de dood tegen
ook al was het maar voor heel even
Ik wilde je nog zoveel vragen
zonder erover te klagen
maar het was te laat

Ik kon je niet meer spreken
ook al was het maar voor heel even
nu ben ik je kwijt
ik hoop dat ik er niet onder lijd

Ik zal altijd aan je blijven denken
en een bloemetje aan je schenken
ik zal je zeker niet vergeten
ook al is het maar voor heel even

Rust zacht
zodat je bent voorbereid
dat ik je later kom opzoeken
en ik je blijf roepen
tot we weer bij elkaar zijn

En dat je al de onbeantwoorde
vragen kunt beantwoorden
en het samen kunt verwoorden
over goede en slechte tijden
dan ben je zo dicht bij me

Ik kan je dan niet meer loslaten
samen kunnen we er dan over praten
samen rusten we dan zacht
als dat van de Lieve Heer mag

Lang Christelijk

Meer overlijden & rouw gedichten

Ik wou dat ik een vogel was

Ik wou dat ik een vogel was
met zachte, witte veren
en vliegen kon
heel hoog
naar jou
om nooit terug te keren

— M'loes

Bekijk

'n man, we zien elkaar weer

'n man, we zien elkaar weer
'n vader, het verdriet doet zo zeer
'n opa, we vergeten u niet meer

Bekijk

Hoe het nu zou zijn

Hoe het nu zou zijn
zal ik nooit weten
Maar hoe het was
zal ik nooit vergeten

— Femke Russchenberg

Bekijk

Het was een fijne tijd

Voor Yana

Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik

Nog even, dan zou je komen!

Toen werd het plotseling stil
doodstil

geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden

mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...

— Ina Sipkes de Smit, ingezonden door Ingrid van Gils

Bekijk