Overlijdensgedichtje: ‘Boven de sterren’
Boven de sterren verdwijnt eens het duister
Daar wordt eens alles ontraadseld, onthuld
Daar zal het lijden des harten eens zwichten
Daar wordt de vreugde eens blijvend vervuld
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als je van iemand houdt
en je bent van diegene gescheiden
kan niets de leegte vullen
je moet dat niet proberen
maar het is ook een grote troost
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft
blijf je daardoor met elkaar verbonden
Waarom jij, blijft een vraag
tot op de dag van vandaag
het gemis is niet te omschrijven
het verdriet doet pijn
maar het voelt goed dat zoveel mensen
meeleven en er voor ons zijn
Je hart was gul en breed en diep
bood ruimte aan zo velen
een ruimte die vaak overliep
van warmte om te delen
When I'm sad and lonely
and everything goes wrong
I seem to hear you whisper
cheer-up and carry ond
And when I see your photo
you seem to smile and say
Don't cry... you know I love you
we'll meet again some day
— ingezonden door Sjoukje
Draag me mee in je hart
Mijn taak is hier voorbij
Denk met vreugde terug aan mij
Blijf niet om me treuren
Het leven is mooi, vol met kleuren
Draag me mee op een plaatsje apart