Overlijdensgedichtje: ‘Door te denken, te hopen en te geloven’

God looked around His garden
and He found an empty place
He then looked down upon this earth
and saw your tired face
He put His arms around you
and lifted you to rest
Gods garden must be beautiful
He always takes the best
He knew that you were suffering
He knew you were in pain
He also knew in Heaven
you would never hurt again
He saw the road was getting rough
and the hill harder to climb
So, He closed your weary eyelids
and whispered "Peace Be Thine"
It broke my heart to lose you
but you didn't go alone
For part of me went with you
the day He called you home
If tears could build a staircase
and memories a lane
I'd walk all the way to heaven
and bring you home again

Een ziel vol liefde en goede gaven
ligt hier nu stil en zacht begraven

— ingezonden door Katrien

De kaars leek bijna eindeloos
maar is nu stil gedoofd
Een leven lang zorgzaam geweest
gegeven en geloofd
Een hand die zwaaide
als we gingen
en nog vele mooie dingen
zijn herinneringen aan ons mam
die voor altijd van ons afscheid nam

Met vleugeltjes zo klein
werd een engeltje geboren
Deze vleugeltjes brachten hem
waar engeltjes thuishoren

— Lisette