Overlijdensgedichtje: ‘Door te denken, te hopen en te geloven’

Aan een tere draad van tranen
rijg ik stil de maanden van gemis....

En leven is eeuwig
En liefde is onsterfelijk
En de dood is alleen maar een horizon
En de horizon is niets anders
Dan de grens van ons blikveld

Zelfs nu jouw licht is gedoofd blijf je stralen
De herinnering zal de eeuwigheid halen
Eenieder die jou heeft gekend
Voelt het verlies, een gevoel wat niet went
In ons zul je voort blijven leven
Wij zijn een deel van het vele dat je hebt
gegeven

— Martin Kuiper

Voor Bradley

Als een rups in zijn cocon
was jij veilig in moeders schoot
't Was een nieuw leven dat begon
je groeide en groeide en werd groot

De rups verlaat
na lange tijd zijn cocon
en geeft zich als een vlinder aan de wereld
bloot
Voor jou eindigde het nog voor het eigenlijk
begon
de Vlinder in jou, die is dood

— Berry en Ingrid van Brink