Overlijdensgedicht: ‘Schat, op mijn kastje’

I miss you a little
I guess you could say
A little too much
A little too often
A little more every day!

Nog raak ik je aan
maar de afstand wordt al groot
nee, ik heb niet geleerd
te leven met jouw dood
Ze zeggen dat het went
maar niemand zegt wanneer
dus leef ik met de dag
en jij sterft telkens weer

Een sterke vrouw, die alle tegenslagen
en hindernissen op haar levenspad
met moed en opgewektheid tegen trad
en die de strijd in Gods kracht durfde te wagen

Vreugde en verdriet zijn aan ons voorbijgegaan
Een kind mocht komen, de ander moest gaan
Wij dachten: straks met z'n vieren, o wat fijn
Maar helaas, dit mocht niet zo zijn
Sydney mocht niet meer bij ons komen
Dus hebben wij afscheid genomen
Ondanks dit grote verdriet
Vergeten wij onze Fabian niet
Met hem zijn wij ontzettend blij
We hebben er een hele mooie zoon bij

— W.P. Meyer