Overlijdensgedicht: ‘Gelukkig zijn’

Zwijgzaam, stil en zonder vragen
wilde hij zijn ziekte dragen
hij vocht met al zijn levenskracht
voor elke nieuwe dag en nacht
zo is hij langzaam, moegestreden
uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd
uit zijn lijden nu bevrijd

Het zal niet lang meer duren
Misschien een jaar, een uur, een dag
Dat ik reis naar andere oorden
Omdat ik hier niet blijven mag
Nog even tijd om na te denken
Over het leven dat ik heb gehad
De goede en de kwade dingen
Die ik tegenkwam op mijn levenspad

Einmal in deinem Leben
kommt leis' der Tod zu dir
und klopft, nur dir vernehmbar
an deines Herzens Tür
Du kannst ihm nicht entrinnen
fliehst du auch noch so weit
er wird dich immer finden
zu deiner Zeit

Een wereld van mensen
zo vol macht en zo dicht
Een wereld van sterren
zo zacht en zo licht
Vind je rust in jouw wereld
eindeloos, onwezenlijk, veilig