Overlijdensgedichtje: ‘Een glimlach, een traan, een moment’

Waarom is het misgegaan?
Waarom kwam er een einde aan je bestaan?
Ik wil je nog zoveel zeggen
Heb je nog zoveel uit te leggen
Maar dat kan niet
Ik heb oneindig veel verdriet
Vergeten doe ik je nooit
En wees gerust:
We zien elkaar weer.... ooit

Klein was mijn persoontje
groot was mijn wens
Ik was mijn ouders zoontje
je papa's kleine kapoen
en ik had nog zoveel te doen
Mijn hartje liep over van leven
ik hield een ieder in de ban
Ach, had God mij nog wat tijd gegeven
ik was vast uitgegroeid tot een lief en
verstandig man
Helaas kwamen de engeltjes mij halen
keken naar mijn ouders niet
Ik zie hen nu dwalen
met bekommernis en groot verdriet

Dag lieve oma, ook
wij waren beste maatjes
voor jou was echt niets teveel
Ook al liet ik hier en daar iets niet heel
boos zijn stond niet in jouw woordenboek
en je stond steeds klaar met een koek
Lieve mama, lieve papa, treur toch niet om mij
onthou gewoon een ding:
ik zal altijd van jullie allen houden
want de liefde is oneindig
oneindig, dit is lang, heel lang

— Wendy Nijs, ter nagedachtenis aan Lenny

Pappie vertel eens....
toen ik werd geboren
kon ik als jij praten
jouw stem toen al horen
Pappie vertel eens....
toen ik ging lopen
ging jij toen gelijk nieuwe
schoentjes voor mij kopen
En pappie vertel eens....
was ik vroeger altijd
jouw kleine lieve meid
Pappie vertel eens.....
ik ben nu volwassen
ik heb zo'n verdriet
pappie ik heb je zo nodig
maar nu ben je er niet

— ingezonden door Suus

Het verdriet om ...... gaat nooit meer over
maar jouw komst verzacht wel wat de pijn
we zullen heel veel van je houden
we hopen dat jouw leven lang en gelukkig zal
zijn