Overlijdensgedicht: โWie zal mijn tranen drogenโ
Wie zal mijn tranen drogen?
Vol verdriet schreeuw ik je naam naar de
horizon
De dag is als een grauw gordijn
Mijn toekomst vol beloftes is verdwenen
Wie zal de barsten helen
En ze strelen tot ze niet meer pijnlijk zijn?
Meer overlijdensgedichten
Mijn liefde blijft aanwezig
Mijn liefde blijft aanwezig
zal niet worden uitgeblust
Maar er is geen hand meer in de mijne
geen mond meer die mij kust
Geen lach meer in de verte
geen streling door mijn haar
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar
Onwerkelijk is nog het gemis
maar ik moet nu leven
met hoe eenzaam, eenzaam is
De Engel
De Engel
Ik zit wat op het lege strand
in 't mooie avondrood
en staar wat naar de overkant
heb aan niemand nood
Een engel daalde tot bij mij
en tikte aan mijn gezicht
ik voelde me toen plots blij
en straalde als een helder licht
Die engel heb ik voor altijd bij mij
ik draag hem steeds met me mee
die engel lieverd, dat ben jij
zo voel ik me steeds okรฉ
— Mieke
Iedere grote liefde
Iedere grote liefde
eindigt met een groot verdriet
Ons leven laat het jouwe los
Ons leven laat het jouwe los
Met angst, pijn en tranen
We waren twintig weken samen
Nu zijn we anders samen....
en alleen
Lieve Bram, ga rustig heen
We houden van je
— Ingrid, Johan en Sanne
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht