Overlijdensgedichtje: ‘Pluk de dag’

Liefste, m'n liefste
wat zullen we je missen
maar de herinnering aan jou
is niet uit te wissen
we hadden zo graag
als gezin bij elkaar gebleven
helaas bleek dat een onhaalbaar streven

Er zijn mensen die de hoop snel opgeven
en weten dat ze niet meer verder zullen leven
Al sta je aan het randje van je leven
je moet jezelf altijd hoop blijven geven

Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van de jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je zo missen bij het verder gaan

Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek

— ingezonden door Mirjam Xhofleer