Overlijdensgedichtje: ‘Waarom zijn er zoveel vragen’

Wat was zij sterk en arbeidzaam
wat heeft zij voor ons klaar gestaan
Haar zorg en liefde zullen we nooit vergeten
van haar verdriet alleen het topje weten
Sterk en moedig droeg zij haar lot
tot 't afscheid van ons, 't welkom bij God

Onze oma is nog helemaal niet oud
ze heeft een groot hart van goud
met haar blonde haren
grijze ogen om mee te staren
haar gezonde wangen
een ziel nog vol verlangen
natuurlijk haar rode lippen
aan zo'n oma kan toch niemand tippen?
Niets was te gek of te veel
ze deed volop met ons mee
dááág lieve oma, rust nu maar in vree!

Klokslag twaalf, weer een nieuwjaar
Een toast, een kus, de beste wensen
Naar buiten, vuurwerk kijken
Het liefst doen we dat met elkaar

Maar soms loopt het uit de hand
paniek, chaos, mijn God er is brand
Plezier veranderd in een drama
er heerst verslagenheid in ons land

Vreugde werd verdriet
Voorspoed werd rampzalig
Een sterretje een brand
In de kerk klinkt een afscheidslied

— Coby Kroone

Pijn en verdriet
ik had je zoveel willen geven
ik had zoveel om voor te leven
het mocht niet zo zijn
ik moest je laten gaan
waarom? is de vraag
ik wilde je zo graag
ik moet verder
maar hoe doe je dat
zoveel pijn en verdriet
achter blijvend met niets
het leven gaat door
is wat ik hoor
maar waarom voel ik dat niet zo
alles staat voor mij stil
dit is niet wat ik wil