Overlijdensgedichtje: ‘Wanneer je oud wordt’
Wanneer je oud wordt
de jaren verstrijken
dan merk je pas goed
dat je krachten gaan wijken
Je wilde nog zo graag
maar je kon niet meer
en juist dat niet meer kunnen
dat deed vaak zo zeer
— ingezonden door Alusia te Boekhorst
Meer overlijdensgedichten
Doof nu 't licht en sluit je ogen
Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang
jouw nacht van vrede is gekomen
na een leven lang
En waar jij gaat laat ik mijn hart
en ziel met jou meegaan
jouw taak op aarde is voldaan
zoals je was in alle liefde
zo zal je gaan
Een doffe, droge, felle pijn
Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn hele denken
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
Aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid: 't graf bedekkend
de pijn dreunt als een droef refrein
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?
't is nu te laat; de kist gesloten
wat heeft mij jarenlang bezield?
De kist zakt langzaam in de aarde
en op 't zwartgerande lint
lees ik wat ik had moeten zeggen:
tot ziens mama, uw dierbaar kind...
Welterusten kleine meid
Voor Mariska
Welterusten kleine meid
Slaap nu maar zacht
Voor jou was er te weinig tijd
Maar we hopen dat je vanuit de hemel naar ons
lacht
Zo klein, zo kwetsbaar, zo van ons
Zo klein, zo kwetsbaar, zo van ons
niet sterk genoeg voor een aards bestaan
Maar wel uit liefde geboren
en in liefde heengegaan
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht