Overlijdensgedicht: ‘In het leven kun je niet achteruit’

Je was als een kaars
vol licht, warmte en gezelligheid
die is nu opgebrand
doch haar uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid

Leef
Met wie je hier op aarde zwerft
En als je onderweg vriendschap verwerft
Dan blijf je leven
Zelfs als je sterft

Het was te kort
Maar in de grote eeuwigheid
Is zelfs een leven lang
Nog een momentopname

— ingezonden door Gerie van de Vlekkert

Als de zon ondergaat
de maan hoog staat
zullen de sterren aan de hemel komen
waar ik jou terug vind
mijn eigen sterrenkind