Overlijdensgedicht: ‘Haar lichaam is verstild’
Haar lichaam is verstild
nu zijzelf is weggegaan
ja het is werkelijk
Het leven is terug geweken in stilte voor de
vloed
De overvloed van leven die zachtjes aan komt
wellen
en de geliefde mee draagt naar zeeën van
genade
een oceaan van vrede, van leven gevend water
dat door de schepping heen stroomt en alle
mensen meevoert van
allerdiepste diepten tot in het grote ZIJN
Daar zal zij gaan leven, voorgoed geliefd
- geborgen
- en in het volle licht
Ze zal nu alles weten, zien hoe we met elkaar zijn
verbonden
tot in de kleinste vezels en
zinvol blijkt het leven, ja
zinvol, zelfs na de dood
NU kan ze met haar liefde ons allemaal omvatten
haar grenzen weggevallen, alles achter zich gelaten
IS ZE NU LEVENSGROOT
— ingezonden door Lianne
Meer overlijdensgedichten
Nooit meer
Nooit meer je bulderende lach
Nooit meer je sterke verhalen
Nooit meer je humor
Nooit meer je nieuwe ideeën
Nooit meer "begrijp je wat ik bedoel"
Nooit meer....
Als de dood wachten wil
Als de dood wachten wil
tot een leven op z'n einde loopt
en dan zacht toeslaat
is ze wit
niet zwart
— Linda van Mieghem, ingezonden door An de Vry
Jouw vrolijke gezichtje
Lieve Giovanni
Jouw vrolijke gezichtje
zal voor altijd ons zonnetje zijn
Jouw schaterende lach
zal voor altijd ons muziekje zijn
Jouw kleine voetstapjes
zullen voor altijd ons spoor zijn
Jouw mooie oogjes
zullen voor altijd stralen als sterretjes
Jouw .........
je zult gewoon voor altijd bij ons zijn
Met een lieve herinnering
Met een lieve herinnering
aan ons eerste kindje
melden wij dankbaar en blij
de geboorte van ........
— Ina Sipkes de Smit
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht