Overlijdensgedichtje: ‘Een kaarsje’

De vlinders zijn gevlogen
Zij zijn weer eindelijk thuis
Ver voorbij de regenbogen
passeerden zij die "sluis"
Die "sluis" tussen de hemel en de aarde
daar zweefden zij samen doorheen
Dat heeft zoveel waarde
zij zijn nooit meer alleen

Alles waar je echt van houdt
zal je warmte blijven geven
ook al is het niet gebleven
of geworden wat je wou
het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven

— Ria Schut-Diks

Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn

— ingezonden door Tamara

In je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
Strelen met je handen los
lopen door een donker bos
Vechten als een tijger
dansen met een elf
Afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf