Overlijdensgedichtje: ‘Een kaarsje’

Een mengeling van pijn en tranen
slechts af en toe een sprankje hoop
Gedreven door een sterke wilskracht
hoewel het onheil nader sloop
Je gedachtenis zal immer blijven
te vroeg ben je van ons heengegaan
We houden van je en zijn je dankbaar
voor alles wat je hebt gedaan

Jarenlange strijd
Veel tranen gestort
Eindelijk rust
Zo is het levenslot

Daar zijn in 't leven ogenblikken
Zo bitter, dat geen woord ze klaagt
Als eenzaamheden de ziel verschrikken
En niemand die het met ons draagt
Dan zijn al 's levens heerlijkheden
Verwaaid, als kaf uit de open hand
En blijft alleen een reed'loos hopen
Als eenzaam lichtje in donker land

— Leen Rausch

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop