Overlijdensgedichtje: ‘Als een vlindertje zo klein’

Er zijn geen woorden voor iemand
van wie je weet zij redt het niet
je streelt haar wang, je ziet haar ogen
je bent bevangen door verdriet
flink was je, je hele leven
sterk ben je tot het eind gebleven
vergeten doen we je niet
lieve mam, rust zacht
we weten dat er iemand op je wacht

Iets liefs is weg
Komt nooit terug
Ik kan het niet begrijpen
En treft het jou
Zoals nu mij
Zal jij het dan begrijpen....

Weggerukt uit ieders midden
maar alles draait voort
Je blijft in ons hart
daar waar je thuis hoort!

Daphne

Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach

— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn