Overlijdensgedicht: ‘Nog raak ik je aan’
Nog raak ik je aan
maar de afstand wordt al groot
nee, ik heb niet geleerd
te leven met jouw dood
Ze zeggen dat het went
maar niemand zegt wanneer
dus leef ik met de dag
en jij sterft telkens weer
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als ik dood ben, treur dan niet
ik ben niet echt dood, moet je weten
het is mijn lichaam dat ik achterliet
dood ben ik pas als je mij bent vergeten
De waarde van het leven wordt bepaald
door het spoor wat men achterlaat
Ik kan je maar niet vergeten
Waarom doet het nog zoveel pijn
Waarom ben je van de wereld weggenomen
om ergens anders te zijn
Ik had je graag nog hier gehad
dat lijkt me nu zo fijn
Ik kan maar niet geloven
dat het zo heeft moeten zijn
Negen maanden woonde jij bij je mama in
En vandaag ben je dan geboren
Lieve Cynthia, welkom in ons gezin
Je bent nu nog klein en kan je niet weten
Dat je een broertje hebt die wij nooit zullen
vergeten
Met Sander zal je nooit kunnen spelen
Maar onze liefde voor hem
Willen we graag met jou delen
— ingezonden door Anja Marée