Overlijdensgedicht: ‘Nog raak ik je aan’

Ik droom van het land
waar hemel en aarde elkaar verbinden
Ik wil daar heen
en hoop jou daar dan te kunnen vinden
Maar ik weet, het is een ijdele hoop
want hoe ver ik ook loop
er komt geen einde aan de horizon
en ik maar dromen dat ik jou bereiken kon

Niets kan de leegte van een
afwezigheid vullen....
maar dankbaarheid
verandert de pijn der herinnering
in stille vreugde

Ik weet niet waar je woont
misschien boven in de wolken
vast heel dicht bij de zon
God, papa komt eraan
veel te plotseling getorven
voorgoed bij ons vandaan

Doe voor hem open, God
want wij blijven hier achter
wij kunnen niets meer doen
God, papa komt eraan
wil jij hem goed ontvangen
je armen om hem heenslaan?

Hij houdt veel van grapjes maken
van voetballen, van vogeltjes
en ook van mooie auto's
nu werd hij erg gewond
God, papa komt eraan
wil jij goed voor hem zorgen?
Kan ik daar van op aan?

Je eerste lachje niet kunnen horen
even knuffelen kan nu niet
het ontdekken van je tandjes
of je troosten bij verdriet
of je eerste stapjes
samen hand in hand
maar ondanks dit alles
heb ik met jou een band
Ik zal je nooit mama horen zeggen
en dat doet vreselijk veel pijn
maar jij, mijn allerliefste
zal altijd bij me zijn
Ik heb je nog even vast kunnen houden
het was een intens moment
je was m'n dierbaarste bezit
ben blij dat ik je heb gekend
De warme die jij me gaf
was als een stralende zon
maar ik wist dat ik je niet houden kon
Toch vind ik het heel fijn
jouw mama te zijn
als ik dan mijn ogen sluit
dan zie ik jou, mijn kleine spruit
een engel om me heen
een herinnering voor mij alleen

— ingezonden door Tanya Kat