Overlijdensgedichten – pagina 44

De zon God
'n lach God
'n woord God voor mij
dit alles maakt mij blij
na alle strijd en smart
is er vrede in mijn hart

Aan het einde van een leven van werken en
zorgen
zich in alle tijd bij God wetende geborgen
Viel het licht weg en werd zorgen wachten
onrustig, bezorgd, met afnemende krachten
Tot het eind heeft hij steeds aan ons gedacht
zo heeft hij zijn leven in liefde en zorgen
volbracht

Hoe je afscheid ook wilt begrijpen
't is een laatste hand en de pijn is nu het meest
en huilend aan de kant besef je veel te laat
hoe fijn het is geweest....

'n Leven dat beleefd werd
eindigt niet op aarde
het heeft een onsterfelijke waarde

Fly, fly little wing
Fly beyond imagining
Past he planet and the stars
Escape the sorrow and the pain
And fly again

Door de tranen van dit uur
sluipt haar glimlach
haar ogen, haar stem
maar vooral haar hart

Je bent steeds
zo onbegrijpelijk
moedig geweest
je lichaam krachteloos
een gebroken riet
in de vensters van je ziel
lees ik
eindeloos verdriet

Woorden
schieten hopeloos tekort
slechts tranen
in stilte geschreid
verzachten soms
de bitterheid
om alles
wat je hier moet missen

Ik weet
geen antwoord
op je vragen
maar er is Eén
die eens
alle tranen
van je ogen wil wissen

Strooi uit mijn as
voor alle winden
dat wat mijn lichaam was
de weg kan vinden
naar alles wat het eens beminde
naar wolk en zee
en zich daarmee verbinden

Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
Jouw leven hier is omgevlogen
maar de liefde blijft

Jullie moeten nu samen
Zoeken een nieuw begin
Dwars door een dal van tranen
Zo vol herinnering

Geen woorden kunnen het beschrijven
de pijn die wij voelen om jou te moeten laten
gaan
De ongelijke strijd die jij moest strijden
al van het begin af aan
Geen woorden om het uit te leggen
hoe graag jij nog bij ons wilde zijn
Geen woorden kunnen het beschrijven
wat we voelen doet zo'n pijn

Steeds weer de herfst
steeds weer het bederf

Je leeft, maar onontkoombaar
dat je steeds weer sterft

Maar het moet
mens ben je
mens van vlees en bloed

Zeker, het wordt weer
lente, weer zomer
alles begint weer opnieuw

Maar sterven is sterven
en eens sterf je voorgoed

Achter die prachtige regenboog
Ligt het Beloofde Land
Opa is daar nu heengegaan
God nam hem bij de hand
En al doet ons dat zo'n pijn
We weten, daar is 't goed
Opa gaat een nieuwe toekomst tegemoet

Zwevend over het strand
één zijn met het zand
één zijn met de zee
weer één zijn met z'n twee

Ik heb drie schatten
Die ik koester en behoed
De eerste is de liefde
De tweede tevredenheid
De derde bescheidenheid