Een roos als symbool
vertelt ons van 't leven
de een is er lang
de ander maar even
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Overlijdensgedichten – pagina 44
Omdat jouw moeder
méér was
dan zomaar een moeder
een moeder
als nooit tevoren
een moeder
onvergetelijk
een moeder
kwetsbaar en sterfelijk
noem huiverend
van ontroering
haar naam
haar onvergetelijke
naam
— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun dromen"
Wat op aarde
wordt gebroken
blijkt bij God
opnieuw ontloken
— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens
Je ging
en nam je glimlach mee
ver buiten ons bereik
Maar soms
denken wij hem nog te zien
als wij in het zonlicht kijken
Je ging
en nam je glimlach mee
we missen hem elke dag
Maar gisteren
hervonden we hem
toen wij een vlinder zagen
Je ging
en nam je glimlach mee
Maar in veel kleine dingen
zien wij steeds
jouw glimlach weer
dat zijn herinneringen
— ingezonden door Regina
En alles is voorbij als de wind
een ademtocht in ijle lucht
of witte zwanen in snelle vlucht
Maar je blijft Tom, ons lief kind
en in ons hart is er zonneschijn
omdat we 27 jaar je ouders mochten zijn...
— Liliane Beernaert-Desmidt
Hoog in de hemel straalt een nieuwe ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver
om zomaar even aan te raken
je moet een leven reizen tot die ster zo klein
maar aan het eind zullen wij weer samen zijn
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent
God die mij heeft gegeven
verstand en moed en kracht
om te werken en te leven
zegt nu: het is volbracht
I miss you a little
I guess you could say
A little too much
A little too often
A little more every day!
Als mens zijn wij zo klein, zo nietig
En jij... jij had een hart van goud
En wij, wij zijn zo droevig, zo verdrietig
Je was een mens waar een ieder van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat jij een deel was van ons leven
Jij blijft in onze harten geschreven
Onder de cadeautips staan nog 5 gedichten.
"Hoe word je een vlinder?" vroeg hij peinzend
"Je moet zó graag willen vliegen,
dat je bereid bent je leven als rups op te geven."
"Je bedoelt doodgaan?" vroeg hij
"Ja en nee" antwoordde zij
"Wat er uit ziet als JIJ gaat dood,
maar wat jij echt bent zal leven."
Het vuur in je ogen is nu uitgeblust
de vechtlust uit je hart verdwenen
Voor de allerlaatste keer
hebben wij jou gekust
Bedankt dat we je een tijdje mochten "lenen"!
Haar leven was een geven en een zorgen
voor een ieder op haar pad
Nu kwam voor haar de grote morgen
waar zij de laatste tijd zo vaak om bad
Er is niet veel te zeggen
Er is alleen een vragen
Om troost, om hulp en kracht
Voor wat niet uit te leggen
En nauwelijks te dragen
Doet struik'len in de nacht
Na alle fijne jaren die wij met je mochten
delen
nam God je bij de hand
hij heeft geluisterd naar je gebeden
je stap voor stap geleid naar het Beloofde Land
En naast de droefheid die we moeten dragen
is er het weten: God heeft je bevrijd
hij gaf ons niet het antwoord op ons vragen
maar schonk ons uitzicht op Zijn eeuwigheid