Overlijdensgedichtje: โHaar leven was een geven en een zorgenโ
Haar leven was een geven en een zorgen
voor een ieder op haar pad
Nu kwam voor haar de grote morgen
waar zij de laatste tijd zo vaak om bad
Meer overlijdensgedichten
Nooit klagend, nooit vragend
Nooit klagend, nooit vragend
zijn lasten in stilte dragend
zijn handen hebben voor ons gewerkt
zijn hart heeft voor ons geklopt
zijn ogen hebben ons tot het laatst gezocht
Doof nu 't licht en sluit je ogen
Doof nu 't licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
jouw leven hier is omgevlogen
maar je liefde blijft
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees niet meer bang
jouw nacht van vrede is gekomen
na een leven lang
En waar jij gaat laat ik mijn hart
en ziel met jou meegaan
jouw taak op aarde is voldaan
zoals je was in alle liefde
zo zal je gaan
Een kindje zo klein en teer
Een kindje zo klein en teer
zo is het er en zo niet meer
Het was nog zo ontzettend klein
en had er nog lang niet mogen zijn
Maar bedenk ik je stil verdriet
vergeten zal je het niet:
want in zijn allerlaatste vlucht
vloog het tot in de blauwe avondlucht
om als een sterretje heel klein
voor altijd bij je te zijn
— ingezonden door Jolanda
Eerst waren we blij, maar ook wel bang
Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht