Overlijdensgedicht: ‘Als mens zijn wij zo klein, zo nietig’

Als liefs ons verlaat blijft toch de liefde
want in alles wat je hebt gegeven
wat je ons leerde in dit leven
de mooie dingen die je zei
Lieve schat, hier in onze harten
houden wij een kamer voor je vrij

De taal is gesproken
je wens uitgekomen
het afscheid genomen
klaar om te gaan
Jouw wens respecteren
spreekt zo voor zich!
maar dit verlies accepteren
zal de tijd moeten leren...
Met pijn in mijn hart
laat ik je nu gaan
maar weet allerliefste
je blijft voortbestaan!
Vrouw van de wereld
van 't leven genoten
jouw tijd is gekomen
het boek mag gesloten...

Ik ga op reis, de zaken zijn geregeld
De deur valt zachtjes in het slot
Ik ben niet te bereiken, niet met gsm of internet
Of misschien toch... met je gebed

Nu wil ik nergens meer aan denken
Dan aan dit ene: God is mij nabij
Ik zie Zijn hand vol liefde naar mij wenken:
"Kom maar, Mijn kind, en rust maar uit bij Mij"