Overlijdensgedicht: ‘Je ging’

Alles waar je echt van houdt
zal je warmte blijven geven
ook al is het niet gebleven
of geworden wat je wou
het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven

— Ria Schut-Diks

Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou nooit meer horen lachen
Jou missen is onze grootste pijn
Jou vergeten kunnen wij niet
Wij leven dan ook met stil verdriet

Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten

— Silvana van Beek

Kom, de wereld lacht je toe
Een zusje staat voor jou al op wacht
Want zij en de engeltjes die in de hemel wonen
Willen jou hun vreugde tonen
We steken voor jou alle sterretjes aan
En bieden je heel veel liefde aan