Overlijdensgedicht: ‘Omdat jouw moeder méér was’

Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet, hij redt het niet
Je streelt zijn wang, je ziet zijn ogen
je bent bevangen door verdriet
Toch ben je dankbaar voor z'n einde
dat na zoveel moedig strijden kwam
Omdat het niet alleen zijn leven
maar ook zijn lijden overnam

Als je in al je verdriet
zoveel lieve mensen om je heen ziet
die je allemaal willen ontlasten
dan kent het leven veel contrasten
want ondanks het grote verdriet doet dit goed
en geeft het ons weer een beetje moed

Liefste mam, je blijft leven
je blijft in mijn gedachten zweven
ik denk nog steeds aan jou
de persoon van wie ik zielsveel hou
Ik weet het wel, je bent dood
en daarom is mijn verdriet ook zeer groot
maar ik zie je schoonheid in een bloem
en je lach weerklinkt in de bijen hun gezoem
Ik hoop dat je gelukkig bent hierboven
verlost van die onmenselijke pijn
maar ook weggerukt uit ons zalig samenzijn
Ik zal je alvast iets beloven
nooit zal ik jouw licht in mijn hart doven
en ik zal maken dat je trots op je zoon kan zijn

Als je in je levensstrijd
warmte om je hebt verspreid
Als je iemand die daar treurt
hebt getroost en opgebeurd
Als je hielp waar je dat kon
aan wat licht en aan wat zon
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd