Overlijdensgedicht: ‘Hoe word je een vlinder’

"Hoe word je een vlinder?" vroeg hij peinzend
"Je moet zó graag willen vliegen,
dat je bereid bent je leven als rups op te geven."
"Je bedoelt doodgaan?" vroeg hij
"Ja en nee" antwoordde zij
"Wat er uit ziet als JIJ gaat dood,
maar wat jij echt bent zal leven."

Meer overlijden & rouw gedichten

Hoog in de hemel straalt een nieuwe ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver
om zomaar even aan te raken
je moet een leven reizen tot die ster zo klein
maar aan het eind zullen wij weer samen zijn

Bekijk

Het is nog niet te begrijpen
je stem niet meer te zullen horen
jou niet meer naast me te vinden
bij 't wakker worden
je gezicht niet meer te zullen zien

Het is nog niet te begrijpen
als anderen alweer doorleven
als bijna niemand nog je naam noemt
zal ik jouw stem nog horen in mij
zal ik naar je verlangen
bij 't wakker worden van mijn verdriet

Het is nog niet te begrijpen
afscheid van jou te moeten nemen
het klinkt zo koud, zo onherroepelijk
je zult altijd bij me blijven
ik zal mijn verdriet niet koesteren
maar jou een warme plek blijven geven diep in
mij

Jij was mijn
geborgenheid
mijn tegenwicht
de intens levende
de storm soms
maar ook de luwte
geleefd heb je
tot het einde toe
en je leeft nog...

Bekijk

Elk mens heeft vleugels
die verborgen zijn
maar als je tijd komt
vouwen ze uit
Dan mag je naar de hemel
waar je op ons neer kunt kijken
Bij ons zul je altijd in
onze gedachten blijven

Bekijk

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop

Bekijk

Alle overlijden & rouw gedichten