👶Geboortegedichten – pagina 129

Jou oan har/him Jo segen, Hear,
en lit har/him libje ta Jo ear,
ús bern, as fûgels wif en faai,
wol om har/him tinke eltse dei.

Ien/twa/trije ha wy no op 'e noed
bewarje har/him foar ûnk en tsjoed,
dat alles, Heare jou gehoar,
liedt ta Jo, yn geanber spoar.

In nije leat oan de stamme,
int oan d' âlde staach
wolkom bern, hear dyn namme,
skik teplak yn eigen laach.

Dyn libbenswei begjint,
hoe lang en wêr hinne?
Nimmen wit hoe 't dyn reis ferrint.
Hâld hoek, bist net allinne.

Om stil fan te wurden,
om ferwûndere nei te sjen
Dit nije, kostbere libben
oan ús tabertoud
út leafde berne bern

Pakes, beppen, freonen, sibben
yn it widske leit in nij libben.
Wy wolle it fan de dakken roppe:
wy ha in leave, lytse poppe!

Sa gewoan
en dochs bysûnder
it is en bliuwt
in hiel grut wûnder

Sjoch, ien foar ien
driuwe rôze wolken
in blauwe himel temjitte.

Dêr boppe is it ljocht.

Strielje as klear sinneskyn
mei dyn bliere eachjes it libben yn
bring freonskip, leafde en nocht
dat elk bliid wurdt dy’t dy sjocht

Twa bliere eachjes
in mûltsje dat ropt
Hantsjes dy't gripe
in fuotsje dat skopt

Tank foar dit wûnder
sa lyts en sa tear
God is de makker
oan Jo is alle ear

Wolkom berntsje op 'e wrâld
wolkom, jonkje/famke kom der by,
want op dizze grutte ierde
is ek in plakje foar dy.
It boadskip fan dyn berte
giet de ierde rûn
ja, elk mei it wol witte,
ús famke is blieren sûn.

-foar in twilling-
Yn elke earm in bern
4 hantsjes - 4 fuotsjes
alles der op en der oan!
Dit is in mirakel,
dit is net gewoan!