Fries geboortegedichtje: ‘Wêr wie har nije boarter dan’

Noch stil fan 't bertewûnder
sjogge wei nei ús berntsje, sa bysûnder
Dat har libben wêze mei as de sinne
mei waarmte, lok en leafde om har hinne

Do bist sa lyts sa leaf
wy fine dy in wûnder,
no ‘tsto sa ticht by ús bist
wurdt alles hiel bysûnder.

It liket by ús mar wakker skoan
de flagge hinget út,
mei ballontsjes der oan.
Rôze of blau?
Jimme meie it witte
ús famke/jonkje sil [---] hjitte.

No ‘tsto berne bist
kinne wy mar net ophâlde
nei dy te sjen.
Do bist sa moai
sa leaf
sa lyts.
Sokke leave hantsjes
dyn fingerkes
sykje om hâldfêst.