Fries geboortegedichtje: ‘Twa bliere eachjes’

Noch stil fan 't bertewûnder
sjogge wei nei ús berntsje, sa bysûnder
Dat har libben wêze mei as de sinne
mei waarmte, lok en leafde om har hinne

Sa lyts datsto bist
sa grut is 't wûnder fan it libben
nimmen hat dy oant no ta kend
allinnich God, Hy hat dy oan ús jûn

Ik hâld fan dy,
Do hâldst fan my
Troch ús leafde
Komt der in lyts wûnderke by

Wy binne bliid en wolle it hiel lûd roppe
Want wy hawwe wer in lytse poppe
Fansels bin ik it meast op’t skik
Want de grutste dat bliuw ik

Namme bruorke/suske