Geboortegedichten

Te vroeg geboren
Al heel lang verwacht
en zo snel gekomen
ligt daar een klein kindje te dromen
Zo breekbaar en kwetsbaar
heel lief en heel zoet
Met zoveel liefde en aandacht
komt 't vast helemaal goed

Adoptiekindje
Een kostbaar moment
een stukje geboorte
elkaar onbekend
maar heel snel gewend
want is niet het houden
van dit kleine mens
een deel van jullie leven
een lang verwachte wens
verwarm met jullie liefde
dat hartje van haar
ze heeft jullie nodig
en jullie elkaar

— Marit van Dijk-Boelhouwer

Bijzonder kindje
Een geboorte
Telkens weer 'n wonder
Zeker van een
Kindje zo bijzonder

Soms verdrietig
Even wennen
Maar ook blijdschap
Elkaar leren kennen

Een mooi manneke
Teer en fijn
Zoveel onderzoeken
Hij is nog zo klein

Maar lieve .......
Uit miljoenen mensen
Kan ik je geen
Betere ouders wensen

Als ik in de
toekomst
Ooit iets kan betekenen
Laat het dan horen
Jullie kunnen op me rekenen!

— Linda vd Berg

Eerste kindje levenloos geboren
Jullie kleine meisje wordt natuurlijk nooit
vergeten
maar als jullie dit kindje welkom mogen heten
en hij in september het levenslicht ziet
verdwijnt misschien een beetje van het
verdriet
want een ding is zeker, deze kleine uk
brengt jullie vast heel veel geluk

— ingezonden door Frederique Lambooy

Na alle pijn en tegenslag
Kijk ik naar jouw gulle lach
Een van jouw liefste dromen
Zal nu uit gaan komen

— M. Boon-van Dijk

Jouw wereld is zó stil
je werd doof geboren
ik huil erom
maar dat zul jij nooit horen

Niet hóren, maar wel kunnen zien
dat voel ik in heel mijn wezen
dat is iets wat ik niet wil
al is jouw wereld nog zo stil

Je moet de blijheid kunnen lézen
in mijn ogen, aan mijn handen
met duizend liefdesbanden
zullen mijn lippen
stille woorden spreken

— Ina Sipkes de Smit

"Als het maar gezond is"
maar het kan ook anders zijn
Dan zijn we met onze macht en kennis
ineens ontzettend klein

Handen die jou wiegden
in een land hier ver vandaan
Handen die jou streelden
moesten jou laten gaan
Dankbaar zijn wij dat zij jouw leven
in onze armen durven te geven

Wie weet zag ze je in weemoed gaan
geen plaats voor jou in haar bestaan
wie weet ooit met hoeveel smart
met hoeveel pijn ze in haar hart
van jou toen afstand heeft gedaan...

Kom, ons kind mag je nu zijn
al is jouw leven nu nog klein
een toekomst, een nieuw leven
dat willen wij je geven
ons hart en huis zijn ook voor jou
liefde maakt een mens van jou...

Ik droomde mij "kinderen", een huis, een gezin
Dochters en zonen, zo vrolijk en blij:
En ze kwamen tot leven in mijn hart, in mijn
dromen

Ik droom van het kind, dat groeide in mij
Die droom, die is uitgekomen!
Ik droom van zijn leven, zijn toekomst, zijn
dromen

Ik droom van die
jaren vol hopen, verlangen;
Naar een kindje erbij, dat zo welkom zou zijn
Van die jaren vol eindeloos wachten en pijn
Ik droomde het kind, dat maar niet wilde
komen
En het groeide en groeide in mijn hart en mijn
dromen

Ik droom van het
kind, dat geen toekomst meer heeft
En dat toch op de wereld mocht komen
Ik droom van het kind, dat geen moeder meer
heeft
Want zij heeft het af moeten staan
Ik denk aan die moeder die, ondanks alles, dit kind tweemaal de kans gaf
op leven
Die de moed had het niet bij het huisvuil te
gooien
Of achter te laten in een doos langs de weg
Het niet afstond aan wanhoop of dood
maar het afstond aan de toekomst, het Leven!

Ik droom van de
kinderen, die ik zo toch nog
kreeg
En zie ze groeien in mijn huis en mijn hart en
mijn dromen
Zo "eigen" als "eigen" maar enigszins is
In liefde verwacht en gekregen

En als ik dan hier voor mij uit zit te dromen
En kijk naar mijn drietal, hoe gezegend het is
Trekt nóg weer een kind aan mijn hart en mijn
dromen....

Maar dit keer zal
't blijven bij dromen alleen:
Wij zijn naar de wet al te oud
En zo rest mij: die kinderen, die zonder
toekomst alléén,
Zoeken en wachten en bidden en dromen
Tot leven te dromen in de harten en dromen
van mensen als jij
Waar ze leven en groeien en wachten en hopen
Tot iemand ze roept en zegt: "Jij hoort bij
mij!"