Overlijdensgedichten – pagina 7

Toen wij op zondag zagen
hoe jij daar zo rustig lag
verlost van pijn, verlost van angst
want voor de dood zijn wij 't bangst
Die angst voor de dood is niet verdiend
hij heeft gehandeld als een vriend
hij heeft je zacht in slaap gesust
geen pijn, geen angst, tenslotte... rust

De zon kam op
De vogels vloten
De bloemen bloeiden
En toen werd het stil...

1000 keer rond de aarde gaan
desnoods op handen en voeten
slechts om die ene te ontmoeten
die glimlachend te wachten zou staan

Waarom zij...
die zoveel te geven had
Waarom zij...
die nooit door het leven werd afgemat
Waarom zij...
die nog zoveel beloofde
Waarom zij...
die te veel levenskracht bezat
en er zelf in geloofde
Wat kan een mens zich toch vergissen
Lieve schat...
we zullen je blijven missen

In gedachte schrijf ik jou deze brief
Een brief die je nooit zult lezen
Mijn verdriet van het afscheid nemen
Zit te diep om te verwoorden
Jou te zien lijden valt me erg zwaar
Lieverd, ik kan niet zonder jou
Maar... ga nu maar gauw

Het zal niet lang meer duren
Misschien een jaar, een uur, een dag
Dat ik reis naar andere oorden
Omdat ik hier niet blijven mag
Nog even tijd om na te denken
Over het leven dat ik heb gehad
De goede en de kwade dingen
Die ik tegenkwam op mijn levenspad

Een mis in de kerk
Een graf met een zerk
Een prentje met twee kale bomen
Dat is dan het slot
Van het leven: je lot
Ik had me nog zoveel voorgenomen...

Vrienden van liefde en leven
ontvangt er mijn laatste groet
hoe graag was ik bij jullie gebleven
maar het is voorbij...
...voorgoed...

Waarom ben je nu niet meer in mijn leven
ik had jou nog zoveel willen geven
nu kan ik alleen nog maar dromen
over de dingen die nog hadden kunnen komen
Ik hoor in gedachten nog jouw stem
de stem waar ik zoveel van hield
ik had nog zoveel willen zeggen
zoveel aan jou uit willen leggen
Je zal er nooit meer zijn voor mij
en ja... dat doet zo'n pijn
ik mis je stem, ik mis je lach
nooit zal ik vergeten
hoe lief jij voor mij was

— Ria Schut-Diks

Al heeft hij ons verlaten
hij laat ons niet alleen
Wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen

Het levenspad is afgelopen
De grens bereikt met laatste kracht
De hemel gaat nu voor hem open
Hij is voor immer thuisgebracht

Op m'n gezicht een glimlach
Van binnen een traan
Lieve mama, ik mis je
Mijn hart schreeuwt je naam

De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest

We zijn bedroefd, maar treuren niet
Geestelijk bent u tot het einde bij ons
gebleven
Een voorbeeld hebt u ons meegegeven
Warme en dankbare herinneringen blijven
bestaan
Mama, u heeft het goed gedaan

Als de lichten van de mensen uitgaan
En het lawaai van de wereld stil valt
Dan komen de sterren en hoor je weer de stilte