Overlijdensgedichtje: ‘Al heeft hij ons verlaten’

Een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud
Je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt

Maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe en benauwd
Bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt

Weinig nemen en veel geven
altijd hartelijk en warm
als de mensheid zoals jij was
was de wereld niet zo arm

Tijd is alles
tijd is niets
alles komt op z'n tijd
de tijd is nu gekomen

Een kindje zo klein en teer
zo is het er en zo niet meer
Het was nog zo ontzettend klein
en had er nog lang niet mogen zijn

Maar bedenk ik je stil verdriet
vergeten zal je het niet:
want in zijn allerlaatste vlucht
vloog het tot in de blauwe avondlucht
om als een sterretje heel klein
voor altijd bij je te zijn

— ingezonden door Jolanda