Overlijdensgedichtje: ‘De zon kam op’
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zoveel moed getoond
zo intens gestreden
niet eens voor zichzelf
liefde was haar reden
Je bent er niet meer
en toch zal ik je groeten
je elke dag
vele malen ontmoeten
je handen, je lippen, je lach
je bent bij me
iedere dag
Hoog in de hemel straalt een nieuwe ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver
om zomaar even aan te raken
je moet een leven reizen tot die ster zo klein
maar aan het eind zullen wij weer samen zijn
Jij was een vlam, onze vlam
als een kaarsje ben je gedoofd
maar branden blijf jij doen
voor altijd en voor eeuwig
— Femke Russchenberg