Overlijdensgedichtje: ‘Op m'n gezicht een glimlach’

Niemand die het weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand die mij troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand die begrijpen zal
hoe vreselijk ik je mis
Niemand die beseffen zal
hoe erg die pijn wel is

Nu moet ik verder zonder jou
Je stem zal ik nooit meer horen
Nooit meer je armen om mij heen
Ik voel mij hopeloos alleen
De mooiste herinnering zal zijn
Mijn leven met jou, dat was fijn

Vandaag zijn wij een beetje gestorven
Een beetje dood gegaan
Want zonder jou te moeten leven
Kunnen wij voorlopig niet aan

Vol dankbaarheid voor je zorgen, voor je
kracht
Vol bewondering voor je werken, voor hoe je
dacht
Maar nu vandaag ging je van ons heen, rust
zacht