Overlijdensgedicht: โAls de lichten van de mensen uitgaanโ
Als de lichten van de mensen uitgaan
En het lawaai van de wereld stil valt
Dan komen de sterren en hoor je weer de stilte
Meer overlijdensgedichten
Waar mensen mensen zijn
Waar mensen mensen zijn
die elkaar verstaan
Waar liefde liefde is
daarheen wil ik gaan
Waar het eeuwig vrede is
waar de zon schijnt
Waar een nieuwe wereld is
die niet meer verdwijnt
Bedankt voor
Bedankt voor je liefde, je trouw, je eerlijkheid
Voor de lach van bijna iedere dag
Voor het geluk dat je ons hebt gegeven
Deze dingen duren altijd te kort
Leven is als sneeuw
Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
Troost is dat jij er was
uren, maanden, jaren
Kon jij mij nog maar horen
Kon jij mij nog maar horen
kon je deze woorden nog maar lezen
de letters gaan in tranen verloren
dit kon ik alleen maar vrezen
Het valt niet meer te beschrijven
jaren al ziek, vol levensmoed
maar jij kon niet blijven
ik had nog zoveel liefde van je tegoed
— ingezonden door Joanne Bouwers
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht