Overlijdensgedicht: ‘In gedachte schrijf ik jou deze brief’
In gedachte schrijf ik jou deze brief
Een brief die je nooit zult lezen
Mijn verdriet van het afscheid nemen
Zit te diep om te verwoorden
Jou te zien lijden valt me erg zwaar
Lieverd, ik kan niet zonder jou
Maar... ga nu maar gauw
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat
Waar ik, volmaakt,
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt
— Jean Paul Rawie
Jouw steun en raad
Jouw woord en daad
Dat grenzeloze vertrouwen
Dat altijd op je kunnen bouwen
Voor velen een vriend
Heb je dit verdiend?
De eeuwige optimist
Als je eens wist
Hoe we je zullen missen!
— ingezonden door Marijke van de Haterd
Een doffe, droge, felle pijn
omvat en wurgt mijn hele denken
mijn ziel en zinnen zijn zo leeg
ik kan geen aandacht schenken
Aan de helderwitte morgendauw
die als een sprei van fijn satijn
ligt uitgespreid: 't graf bedekkend
de pijn dreunt als een droef refrein
Waarom heb ik steeds vergeten
te zeggen dat ik van haar hield?
't is nu te laat; de kist gesloten
wat heeft mij jarenlang bezield?
De kist zakt langzaam in de aarde
en op 't zwartgerande lint
lees ik wat ik had moeten zeggen:
tot ziens mama, uw dierbaar kind...
Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert