Overlijdensgedicht: ‘In gedachte schrijf ik jou deze brief’

Ik zie de bomen vol bloesempracht
de schapen grazend in de wei
Ik voel de zon in al zijn kracht
en ik weet: dit gaat nooit voorbij

Daar, tussen de bomen van mijn bloesemlaan
word ik geroepen, ik moet nu gaan
Met de vogels vlieg ik mee tot achter de
horizon
terug, terug naar waar het allemaal begon

Mama, Geruisloos loop je met me mee
mijn schaduw deelt zich steeds in twee
je hand stuurt teder mijn gebaar
zo omarmen wij elkaar

Je glimlach prikkelt als ik praat
je ogen kleuren mijn gelaat
ik word je steeds opnieuw gewaar
zo verwarmen wij elkaar

Zo heerlijk in elkaar verward
zo machtig slaat ons dubbel hart
je staat ook nu weer naast me klaar
zo bewaren wij elkaar

— ingezonden door Roxan

Op een zondag ben jij gekomen
op een zondag ben je bij ons weggegaan
God heeft jou toen weer teruggenomen
omdat je hier niet verder kunt bestaan
Engeltjes moeten in de hemel leven
dicht bij onze lieve Heer
Daarom was jij hier maar even
en zien wij jou later weer

Een nieuwe dag is aangebroken
Voorzichtig openen we onze ogen
Waarom moest ons dit overkomen?
Weg....... Kindje van onze dromen
Maar weet dat we je nooit vergeten
Je krijgt in ons hart
een plaatsje heel apart

— Monique Berg