Overlijdensgedicht: ‘De zon scheen’
De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
God looked around His garden and
found an empty space
He then looked down up on the earth
and saw your tired face
He put His arms around you and
lifted you to rest
God's garden must be beautiful
He only takes the best
'n Leven dat beleefd werd
eindigt niet op aarde
het heeft een onsterfelijke waarde
Niemand zal ooit weten
hoe graag we haar gezien hebben
Niemand zal ooit beseffen
hoeveel pijn we hebben
Niemand zal ooit ondervinden
hoeveel we haar zullen missen
Niemand zal ooit begrijpen
welke rol ze speelde in ons leven
Maar iedereen zal weten dat ze nooit écht dood
is
Altijd zullen we haar meedragen in ons hart
Nooit zullen we er ook maar aan denken om haar
te vergeten!
Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom ik?
Waarom jij?
Waarom mijn ouders?
Waarom zijn er zoveel vragen
die niet te begrijpen zijn?