Overlijdensgedicht: ‘De zon scheen’
De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest
Meer overlijden & rouw gedichten
De zon God
De zon God
'n lach God
'n woord God voor mij
dit alles maakt mij blij
na alle strijd en smart
is er vrede in mijn hart
Jullie moeten nu samen
Jullie moeten nu samen
Zoeken een nieuw begin
Dwars door een dal van tranen
Zo vol herinnering
Al heeft hij ons verlaten
Al heeft hij ons verlaten
hij laat ons niet alleen
Wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen
Ik wou dat ik een vogel was
Ik wou dat ik een vogel was
vrij van angst
die mijn vleugels verlamt
Vrij van verdriet
dat mij het zingen ontneemt
Vrij van last
die mij het vliegen verhindert
Vrij om te leven
verlost van het overleven
Ik wil vliegen