Overlijdensgedicht: ‘De zon scheen’
De zon scheen
de bloemen bloeiden
de vogels floten
en toen
werd het stil...
Waar je ook bent
ik zou het niet weten
niet in tijd of
afstand te meten
Ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je
altijd zo dichtbij
Nu jij slaapt, zonder te dromen
zul je nog altijd in mijn dromen komen
Ik zal voor je ademen
ik zal voor je voelen en horen
niemand verdwijnt, niets gaat verloren
Want niet door jouw lichaam
maar wel door jouw geest
zal iedereen weten
wie jij bent geweest
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Een ziel vol liefde en goede gaven
ligt hier nu stil en zacht begraven
— ingezonden door Katrien
Zo machtig is de schoonheid
van een bloem
die reikt naar de zon
al is het maar voor één dag
zo kort
zo teer
en toch zoveel kracht
Het is iets waar je liever niet aan wil denken
Je denkt steeds: mij overkomt dat niet
Maar eens komt het ook bij mij
Want niemand heeft 't eeuwige leven
Maar als het kon
dan zou ik het je geven
Want ik wil altijd bij jou zijn
Ach, misschien leven we
wel samen verder in de hemel
We zien wel als het zo ver is
maar ik weet wel
dat ik je atlijd mis...
Onze donkere periode is door zonneschijn
verlicht
Met de geboorte van onze zoon en ons broertje
zijn wij weer op een gelukkige toekomst
gericht
— ingezonden door Anja Atema