Overlijdensgedicht: ‘Voor ons was je een licht’

Wat vreemd dat je er niet zult wezen
wanneer wij weer naar huis zullen gaan
je zult niet in de kamer staan
en ons begroeten als voor dezen
O, die vertrouwde kleine dingen
die je zo onopvallend deed
die zullen wij missen
tot dit leed verstild is
tot herinneringen
En ook al heb je ons verlaten
je laat ons nooit alleen
wat wij in jou bezaten
blijft altijd om ons heen

Toen wij op zondag zagen
hoe jij daar zo rustig lag
verlost van pijn, verlost van angst
want voor de dood zijn wij 't bangst
Die angst voor de dood is niet verdiend
hij heeft gehandeld als een vriend
hij heeft je zacht in slaap gesust
geen pijn, geen angst, tenslotte... rust

When we lose someone
close to us
time eventually passes
and life goes on...
but the sadness
still lingers inside us

We want you to know
that we understand
how hard it must be
for you still...
because we still feel
the sadness, too

— ingezonden door San Nevelsteen

Geen kaarten en geen briefjes meer
Geen humor en geen vreugdetraan
Wat ons rest is verslagenheid
Onze oma is heengegaan

Geen telefoontjes en geen bezoekjes meer
Geen warmte en geen opbeurend woord
De twinkeling in haar ogen is voorbij
Onze oma was enig in haar soort

Geen kracht en geen enthousiasme meer
Geen hartelijkheid en geen spontaan appèl
Die herinneringen bewaren wij in ons hart
Lieve oma, dank u wel!