Overlijdensgedicht: βVoor ons was je een lichtβ
Voor ons was je een licht
voor vreemden duisternis
Je markante persoonlijkheid en je vrolijke gezicht
zullen wij ervaren als een groot gemis
Want een dag zonder lach
was voor jou geen dag
Van vele dingen had je nooit genoeg
je laatste reis kwam veel te vroeg
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan
De klok klikt langzaam door
minuten verstrijken tot uren
ook onze "levensklok" tikt door
al kan dΓ‘t niet eeuwig duren
Eens staat het uurwerk stil
zoals ook ons hart eens zal stoppen
en alleen als Hij het wil
mag je aan de hemelpoort kloppen
Tranen: ontelbaar
een snotneus: alsmaar
gemis: onbeschrijfbaar
leven: onverklaarbaar
degene die jou mist
dat ben ik maar
— Karin
Grijze wolken uiteengedreven
door een warme stralende zon
Een roze wolkje is gebleven
dat is hoe jouw leven begon
Mocht je ooit zo'n wolkje zien
sta dan even stil
Het is een teken van ........ misschien
die je gedag zeggen wil