Overlijdensgedicht: ‘Samen’

Ik zie je nog zitten met je biertje in je hand
Of 's ochtends in de lift met de krant
Ik mis je voetstappen op de gang
De stilte duurt nu al zo lang
Er zijn nog zo veel vragen die ik je wil stellen
Zo veel dingen die ik je wil vertellen
Waarom moest dit nou gebeuren
Er zijn geen woorden die ons leven weer
kunnen kleuren
Ons gezin was je lust en je leven
Je wilde er alles voor geven
Nog steeds hoop ik dat je weer op zult staan
En dat ons leven weer verder kan gaan
Echt bevatten kunnen we het nog niet
Daarvoor hebben we te veel verdriet
Maar ook al ben je niet meer bij ons, moet je
weten
We willen en zullen je nooit vergeten

Jouw stem klinkt niet meer in ons midden
Toch spreek je nog in ons hart

Een lange stoet
verdriet en medeleven
Brengen de verscheidene
een laatste groet
Veel tijd
was hem niet gegeven
Maar zijn menszijn
laat een diepe indruk na
Dit bewijst
dat zijn bestaan
zinvol is geweest

Ik zag de lange rij
auto's
en kende je niet
Had wel weet
van je bestaan
Van de mens
achter de naam
Indirect
was je er ook voor mij
bedankt dat je er was

— C.J. van Meurs

Zo kortstondig
zo snel weggenomen
maar je blijft bij ons
waar je ook bent